ทำไมจะต้องเลือก? (Dilemma)

ประเด็นที่ล่อแหลมและอ่อนไหว คำถามที่ต้องตั้ง ข้อสังเกตที่ต้องมอง พิจารณาที่ต้องเกิด ดุลยพินิจที่ต้องมี เพื่อความยุติธรรมทางความเห็น

ความเป็นธรรมแห่งความจำเป็นประเด็นแห่งวัตถุเงินตรา มนุษย์ผู้เป็นตัวแทนแห่งพระพุทธศาสนาเพื่อเผยแผ่พระธรรมคำสอนอันประเสริฐ เพื่อช่วยมวลมนุษย์ออกจากกองทุกข์ และมนุษย์ผู้เป็นตัวแทนแห่งมหาเทพ พระมหาโพธิสัตว์ โพธิสัตว์ เทพองค์ต่าง ๆ ที่ลงมาในร่างมนุษย์เพื่อบำเพ็ญเพียรบารมีอันยิ่งใหญ่ หรือเสด็จลงมาเพื่อประทานพร ประทานธรรมแห่งจักรวาล แก่มวลมนุษย์

แม้แต่พระพุทธศาสนา ยังจำเป็นต้องพึ่งวัตถุเงินตรา ในการสร้าง พัฒนา ทำนุบำรุง บูรณปฏิสังขรณ์ พุทธศาสนสถาน ศาสนสถาน หรือ เสนาสนะอื่น ๆ กฐิน ผ้าป่า วัด โบสถ์ วิหาร กุฏิ ซุ้มประตูทางเข้า ฉัตร ช่อฟ้า ใบระกา หางหงส์ สถูป เจดีย์ รวมไปถึงปัจจัยสี่สิ่งจำเป็นในการดำรงชีวิตสำหรับเณร พระภิกษุสงฆ์ พระภิกษุณี ทั้งหลายทั้งปวงเหล่านี้ล้วนแล้วแต่ต้องใช้วัตถุเงินตราทั้งนั้น โดยเป็นเงินตราที่ได้จากมนุษย์พุทธศาสนิกชนผู้มีศรัทธาต่อพระพุทธศาสนา และองค์พระสัมมาสัมพุทธเจ้า ทั้งที่เป้าหมายแห่งพระพุทธศาสนาคือการละ การไม่ยึดติด การไม่เบียดเบียนสรรพสัตว์และสรรพสิ่ง อยู่อย่างสมถะ สันโดษ อย่างปล่อยวาง

มนุษย์ผู้เป็นตัวแทนแห่งพระพุทธศาสนา ก็มีกิเลส ความอยากแต่อยู่ในสถานะในการกำลังฝึกฝนให้หมดจากความอยาก กิเลส ตัณหาราคะ อย่างสิ้นเชิง แต่จะสามารถพัฒนาการปฏิบัติฝึกฝนไปได้มากน้อยเพียงใดนั้นขึ้นอยู่กับ ฐานบารมีจากอดีตชาติที่ส่งมา เจ้ากรรมนายเวรไม่ขัดขวางในความสำเร็จแห่งการปฏิบัติ กับการต้องผ่านกับดักมารในชาตินี้เพื่อมาทดสอบ การทดสอบจากทุกส่วนทั้งเจ้ากรรมนายเวร พญามารหรือมารตนต่างๆ พญามัจจุราช พญายมราช ยมบาล ยมทูต เทพเทวดา จนไปถึงระดับมหาเทพองค์พระผู้เป็นเจ้าผู้สร้างและผู้ทำลาย

มนุษย์ทางพุทธและทางเทพก็มีทั้งความอยาก กเลส ตัณหา ราคะ

เผยแผ่พระธรรมคำสอน           เผยแผ่ความเป็นจริงแห่งจักรวาล

พระที่ดี   ร่างที่ดี

พระไม่ดี   ร่างไม่ดี

มีมารผจญ   มีมารผจญ

ยังต้องบริโภค อุปโภค ด้วยปัจจัย4

สร้างพุทธสถาน       สร้างเทวสถาน

ศีล227      ศีล5เป็นอย่างน้อย (ศีลธรรม)+ คุณธรรม + พรหมวิหารธรรม จริยธรรม  ความยุติธรรม อานิสงส์แห่งกุศล ผลบุญ บารมี ความดีงาม

บวชเพราะเลื่อมใสและศรัทธา บวชเพื่อหาที่พึ่ง บวชเพราะความยากจนขาดแคลน หลงในฌาน เหลิงในญาณ ลืมพระปาฏิหาริย์ บิดเบือนพระผู้เป็นเจ้า ได้เอง เก่งเอง

โลภในญาณ หลงในญาณ อยากเป็นผู้วิเศษ คิดว่าตนเป็นสิ่งศักดิ์สิทธิ์เสียเอง แต่งจิตคิดเองแปลพระโองการผิดจากความเป็นจริง ผิดไปจากพระประสงค์ บิดเบือนคำประทานพรชี้ทาง

บวชจิต, บวชใจ (รักษาอารมณ์)

สังคมบีบบังคับให้ต้องเลือกเหรอ ในเมื่อทุกสรรพสิ่งมาจากจุดเริ่มจุดเดียวกัน อย่ามัวแต่เปลื้องวาทะกันอีกเลย บุญบารมีใครทำใครได้ ทำอย่างใดได้อย่างนั้น อย่าเสียเวลาสงสัย ตั้งคำถาม  ศึกษาหาความจริงอีกต่อไปเลย จงเลื่อมใส มีความเชื่อมั่น ศรัทธาสิ่งใดก็ตามที่เป็นอานิสงส์แห่งกุศล ผลบุญ บารมี ความดีงาม สิ่งใดก็ตามที่เป็นทางแห่งการดับทุกข์จาก เวทนา (เกิดขึ้น ตั้งอยู่ เปลี่ยนแปลงไป เสื่อมไป ดับสลายไป) มายา จากสภาวะลวง ได้อย่างแท้จริงถาวรจาการเวียนว่ายในวังวนนี้เทอญ

ล้วนแล้วแต่มีเป้าหมายเดียวกันคือการหลุดพ้น แต่อาจจะเรียกไม่เหมือนกัน (ระหว่างนิพพาน และโฆกษะ)

พุทธคือความเชื่อที่ไม่ต้องมีคำถาม ไม่ต้องอธิบาย เกิดข้อสงสัยในประเด็นความเชื่อน้อย ไม่ต้องการพิสูจน์หาคำตอบทางวิทยาศาสตร์ เพราะถูกอบรมให้ซึมซับรับรู้ให้เชื่อให้ศรัทธามาตั้งแต่ความสามารถของมนุษย์ที่เริ่มจะจำความได้ถูกหลอมให้อยู่ภายในจิตใต้สำนึกให้เชื่อและศรัทธาหยั่งรากลึก

ความเชื่อความศรัทธาที่เต็มไปด้วยคำถามข้อสงสัย วิทยาศาสต์พยายามหาคำตอบ เพราะเป็นการประทับร่างที่มนุษย์ไม่สามารถมองเห็นได้จึงถูกโจมตี ตั้งข้อสังเกตุ สมมติฐานว่าคือความจริงหรือหลอกลวง คนไทยส่วนใหญ่ไม่คุ้นเคยกับสิ่งเหล่านี้ จึงเป็นเรื่องยากที่จะอธิบายให้คนที่ไม่เคยมีประสบการณ์สัมผัสกับพลังแบบนี้

ศาสนาพราหมณ์

อรรถะ ธรรมะ กามะ โมกษะ

พระพุทธศาสนาเกิดขึ้นมาเพื่อขยายความวิถีทางแห่งการหลุดพ้น สู่สภาวะความหลุดพ้น